Centralny Poligon Sił Powietrznych


czcionka mniejsza czcionka normalna czcionka większa
Obszary Natura 2000 w granicach poligonu

W granicach Centralnego Poligonu Sił Powietrznych oraz w jego pobliżu znajdują się trzy obszary objęte ochroną w ramach programu Natura 2000.

Przymorskie Błota PLH220024

Obszar obejmuje fragment równiny błot przymorskich na zachód od Ustki wraz z jeziorem Modła. Dominującym zbiorowiskiem roślinnym są dobrze zachowane szuwary trzcinowe i turzycowe, które zarastają eutroficzne jezioro Modła.
W zachodniej części obszaru występują bardzo dobrze zachowane torfowiska wysokie i przejściowe oraz płaty borów i brzezin bagiennych, a także zarośli woskownicy europejskiej Myrica gale. Bardzo dobrze są zachowane wartościowe zbiorowiska torfowiskowe i szuwarowe oraz zarośla woskownicy europejskiej. Bogata jest tu flora roślin naczyniowych, z rzadkimi i zagrożonymi gatunkami. Obszar ma także duże znaczenie dla ochrony ptaków.

Jezioro Wicko i Modelskie Wydmy PLH320068

Obszar obejmuje bardzo dobrze wykształcone i zachowane nadmorskie wydmy białe i inicjalne stadia nadmorskich wydm białych - porównywalne ze Słowińskim Parkiem Narodowym, oraz najlepiej w województwie zachodniopomorskim zachowane płaty nadmorskich borów bażynowych. W obszarze znajduje się także duże eutroficzne jezioro przymorskie – Wicko.

Jezioro Wicko jest dużym (1 050 ha) jeziorem przymorskim, oddzielonym od morza piaszczystą mierzeją. Maksymalna głębokość wynosi 6 m; dno jeziora stanowi kryptodepresję. Jezioro Wicko jest bardzo dobrze zachowanym jeziorem przymorskim (siedlisko przyrodnicze 1150). Jego brzegi zachowały się w większości w naturalnym stanie i nie są zurbanizowane.

Do najważniejszych przedmiotów ochrony należą:

Inicjalne stadia nadmorskich wydm białych (2110)

Siedlisko przyrodnicze występujące w postaci niewielkich, pagórkowatych wydm przednich, znajdujące się u podnóża wydm białych. Tworzą się one równolegle do linii brzegowej. Siedlisko tworzy się wokół źdźbeł traw oraz pędów honkenii piaskowej Honckenya peploides (fot. 1), czy też rukwieli nadmorskiej Cakile maritima. Rośliny te zwykle są częściowo zasypane przez piasek.
 

 

Fot.1. Częściowo zasypane pędy honkenii piaskowej Honckenya peploides występujące na wydmach przednich (fot. J. Pranga)
 

Nadmorskie wydmy białe (Elymo-Ammophiletum), (2120)

Tak jak w przypadku poprzedniego siedliska wykształciło się ono dzięki akumulacji piasku morskiego przewiewanego w głąb lądu. Na przedmiotowym obszarze siedlisko od strony morza sąsiaduje z opisanymi powyżej słabiej wyniesionymi wydmami przednimi lub bezpośrednio z płaską plażą. Z kolei od strony lądu sąsiadują głównie z wydmami szarymi, niekiedy z borami bażynowymi. Wydmy białe pozbawione próchnicy zbudowane są z jasnego piasku, od którego pochodzi ich nazwa. Wydmy są skąpo pokryte roślinnością, którą budują zwykle piaskownica zwyczajna Ammophila arenaria (fot. 2) i wydmuchrzyca piaskowa Leymus arenarius.
 


Fot. 2. Masowo występująca piaskownica zwyczajna obserwowana na wydmie białej, wraz z licznym udziałem gatunku chronionego - mikołajka nadmorskiego Eryngium maritimum (fot. J. Pranga)

 

Pewne fragmenty wydm białych (także wydm szarych) występujących na omawianym obszarze charakteryzują się znacznym udziałem gatunków chronionych: mikołajka nadmorskiego Eryngium maritimum (fot. 2) oraz kruszczyka rdzawoczerwonego Epipactis atrorubens (fot. 3 i 4).